R. MAZUREK, W. NIEMIEC-GMEREK Wałbrzych

 

25

CHOROBY UKŁADU ŻYLNEGO -

STOSOWANIE KLASYFIKACJI CEAP

W PRAKTYCE ORZECZNICZEJ

Autorzy we wstępie omawiają znaczenie chorób układu żylnego i ich powikłań jako dużego problemu o znaczeniu społecznym, szcze­gólnie w wymiarze ekonomicznym w postaci kosztów: leczenia, ab­sencji chorobowej, wypłacanych zasiłków chorobowych oraz wypła­canych rent.

Mimo dużego postępu w diagnostyce, znajomości przyczyn po­wstawania choroby żylnej kończyn dolnych i nowoczesnych metod le­czenia odległe wyniki nie są zbyt optymistyczne. Szczególnie dotyczy to leczenia powikłań jakimi są zmiany skórne, owrzodzenia żylne oraz zespół pozakrzepowy.

Orzecznicy badający chorych występujących o przyznanie świad­czeń z ubezpieczenia społecznego widzą odległe skutki wyników le­czenia zarówno zachowawczego jak i chirurgicznego. Często jest możliwe ustalenie przyczyn niepowodzeń w leczeniu.

Do tej pory chorobę żylną orzecznicy określali jako żylaki koń­czyn dolnych, żylaczyca bez powikłań lub z powikłaniami bez do­kładniejszych danych klinicznych etiologii, lokalizacji, stopnia stwierdzanej niewydolności żylnej, która ma istotne znaczenie w kwalifikacji badanego jako niezdolnego do pracy częściowo lub całkowicie.

Celem ujednolicenia i ułatwienia rozpoznania w orzeczeniach le­karskich ZUS celowe byłoby posługiwanie się klasyfikacją CEAP wprowadzoną w 1994 r. przez Amerykańskie Forum Żylne na Hawa­jach w USA. Oryginalna klasyfikacja jest dość rozbudowana, może być trudna dla lekarzy orzeczników nie będących specjalistami w dziedzinie angiologii. Proponujemy stosowanie klasyfikacji przyję­tej przez Polskie Towarzystwo Flebologiczne wg której można posługiwać się pierwszymi elementami klasyfikacji klinicznej C od O do 6 co oznacza chorobę bez objawów klinicznych, następnie drobne żyła ki siateczkowe aż do występowania rozległych żylaków łącznie z po wikłaniami głównie owrzodzeniem żylnym.

Stosowanie takiej klasyfikacji ułatwi obiektywną ocenę stanu cho robowego a co za tym idzie będzie pomocne przy ustalaniu niezdolne ści do pracy. Umożliwi łatwiejszą ocenę w analizach statystycznych i naukowych schorzeń układu żylnego.